DONDERDAG 30 OKTOBER 2003 | SHENZHEN
logo

uitzending
Dag 10 - Pingpongdiplomatie


Ze begrijpen ons niet helemaal. We hebben net aan onze twee vertaalsters uitgelegd dat we met hun de stad willen zien. En dus doen ze allemaal brave toeristische suggesties. "Nee, we willen de dingen zien die jullie mooi aan de stad vinden", proberen we nog een keer. Frances begint verlegen te lachen: "Het shoppingcenter", zegt ze zachtjes. Er verschijnt een twinkeling in haar ogen. Candy, het andere meisje,knikt instemmend.



In het winkelcentrum neemt Candy al snel het woord. Ze blijkt een vrouw van de wereld. Ze studeerde twee jaar in Brussel, bezocht diverse steden ("Oh, I love Baden Baden") en is getrouwd met een jongen die op een olieplatform werkt. Ze bezit de Chinese variant van een Volkswagen Polo en vindt het zo jammer dat een Tommy Hilfigger T-shirt in China meer dan 100 euro kost. "In Brussel kostte het maar 38 euro!", zegt ze teleurgesteld. Het kost ons enige moeite om ook Frances in het gesprek te betrekken. Zij komt uit de provincie Fujian en is nog nooit in het buitenland geweest. "Shenzhen is de mooiste stad van China", zegt ze,"hier kun je rijk worden. Je kunt er wonen in een moderne woontoren en sparen voor een eigen auto". Frances woont samen met haar man in een appartement en stuurt een deel van haar verdiende geld naar haar ouders. Al in haar vroegste jeugd hoorde ze de verhalen over het paradijselijke Shenzhen. "Hier wonen de jonge mensen die hun dromen kunnen waarmaken". Vindt ze het niet jammer dat er niets meer te zien is van het oude vissersplaatsje dat hier ooit was? "Nee, natuurlijk niet. Als je weet hoe duur de grond is in het centrum, is het toch logisch dat ze alle oude gebouwen neerhalen om er wolkenkrabbers neer te zetten". Anderen mensen die we hier spraken vertellen ongeveer hetzelfde verhaal. In deze zinderende stad hebben de jongeren het gevoel dat ze zélf geschiedenis maken, en dan hoef je al die oude dingen niet te bewaren.



Nadat we een aantal cd's hebben gekocht nemen we een taxi op weg naar een Bowling en Pingpong Centrum. Terwijl we links en rechts over de snelweg schieten, zien we langs de kant van de weg eindeloze rijen planten met grote bladeren. En op ieder viaduct slingert de klimop omhoog. Het is het eerste groen dat we zien in deze stad. Ergens lazen we dat Shenzhen officieel is uitgeroepen tot 'Garden City of China'. In onze ogen is het enigszins ironisch dat we daar pas als we op de snelweg rijden iets van merken. Onze vertaalsters begrijpen die ironie niet. Volgens hen is Shenzhen werkelijk een groene stad. "Wacht maar tot jullie in Shanghai zijn", waarschuwt Candy," daar is alleen maar zand en beton".



De bowlingconfrontatie winnen we op onze sloffen, maar hebben sterk het vermoeden dat Frances ons bij het tafeltennissen stiekem laat winnen. Typisch geval van pingpongdiplomatie.