ZATERDAG 01 NOVEMBER 2003 | SHENZHEN
logo

uitzending
Dag 12 - De Shenzhen-generatie


"Waar ken je me precies van?" Yang Yong, een kleine dikke Chinees, hangt achterover in zijn stoel. Vlak voordat we zijn appartement binnen gingen drukte hij Martijn een catalogus in handen. Yang Yong is een 28-jarige kunstenaar.
"Ik geloof dat ik een boek heb gelezen van iemand die jou bezocht heeft", zegt Martijn.
"Maar ben ik een bekend iemand in Nederland?".
"Dat weet ik niet, ik geloof dat het een Engels boek was".

Yang Yong schudt vertwijfeld zijn hoofd. Ze zouden hem in Nederland toch wel moeten kennen. Hij heeft immers al vele tentoonstellingen in Europa gehad en was dit jaar zelfs een van de geselecteerde kunstenaars op de Bienale van Venetië. Yang Yong maakt - volgens de catalogus - 'schijnbaar amateuristische' kleurenfoto's van Shenzhenmeisjes. Volgens de diverse auteurs die een stukje in zijn catalogus schreven is hij er in geslaagd op een haast achteloze wijze de leegheid van hun bestaan in Shenzhen vast te leggen. Vooral de serie over de prostituees die een lamp in de keuken vervangen, of in een vage schim aan het masturberen zijn,oogsten veel lof: "These pictures (...) are nothing more than the playing 'Substance Language of Youth'".



Ik lees ook iets over de 'Shenzhen Generation' Wanneer het gesprek tussen Martijn en Yang Yong een beetje vastloopt stel ik hem er een vraag over. Hij weet niet wat ik bedoel met de 'Shenzhen Generation'.
"Er staat iets over in je catalogus".
Yang Yong pakt het boek uit mijn handen. Ik wijs hem de Engelstalige passage aan. Hij zoekt snel de Chinese vertaling en knikt.
"Ja, de Shenzhen Generatie", zegt ie terwijl hij met zijn vinger over de alinea strijkt.
"Maar wat houdt die generatie volgens jou dan in?". Dat weet hij niet precies.

Wanneer ik hem vraag waarom hij zo graag met prostituees werkt, valt Yang even stil.
"In jouw werk komen veel prostituees voor", probeer ik nog even. Yang pakt een foto van een meisje dat languit op een bed ligt in een geelverlichte kamer. "Dit is een foto die gaat over verveling", legt hij uit.
"Maar in je catalogus...".
Yang laat me niet uitpraten. Hij pakt de foto’s weer op en legt ze in zijn kast.

Misschien ligt het wel heel gevoelig allemaal, dat met die prostituees. Ik heb echter het vermoeden dat hij gewoon ontdekt heeft dat zijn foto's het goed doen in de Europese kunstmarkt. "Ik wilde voor mijn dertigste bij de Bienale worden geselecteerd. Dat is gelukt. Mijn volgende doelstelling is een tentoonstelling in het MOMA in New York". Het gaat hem nog lukken ook, let maar op.