ZONDAG 16 NOVEMBER 2003 | SHANGHAI
logo

uitzending
Dag 27 - De lotus, de zwaan en het witte aapje


In de drukke straat vol fietsers en wandelaars in grauwe kleding valt ie extra op. Hij hoeft niet eens naar ons te zwaaien, wie zien zo wel dat hij de kunstenaar is die we komen bezoeken. Een mooi, zilverkleurig zijden jasje met Chinese symbolen heeft ie aan. Zhou lijkt zo weggelopen uit de 19e eeuw.



Via een paar kleine steegjes, die vol liggen met vuilniszakken, leidt Zhou ons naar zijn huis. Hij is een van de laatste bewoners in zijn buurtje. Vorig jaar hing er opeens een poster waarin werd aangekondigd dat de huizen moeten verdwijnen. De meeste bewoners zijn inmiddels vertrokken naar een nieuwe woning twee en een half uur verderop. Hun lege huizen met ingetingelde ramen geven de omgeving een luguber karakter.



Zhou wil niet verhuizen. En als we zijn huis binnenkomen begrijpen we wel waarom. De drie kamers en een kleine zolder heeft hij omgetoverd in een prachtige woning. "Dit huis is meer dan tachtig jaar oud. Al het houtwerk in de muren en het plafond is origineel".



Via een klein trappetje belanden we in de werkkamer van Zhou. Onder de gelakte, houten balken van de zolder maakt hij traditionele Chinese inkttekeningen. Hij pakt een paar rollen zijdepapier en rolt ze voorzichtig uit over zijn bureau. Zhou blijkt een specialist te zijn in het tekenen van zwanen en lotusbloemen. "Hoewel ik al meer dan dertig jaar zwanen teken, zit ik nog vaak dagen achtereen in de dierentuin om de vogels te bestuderen". Over een tekening doet hij een dag of vijftien. Het verendek van een witte zwaan kan met gemak uit meer dan acht inktlagen bestaan. Wanneer ik de fijnheid van zijn werk zie vraag ik hem of ie nooit een keertje knoeit met de inkt. "Ik maak nooit een fout, dat mag namelijk niet", zegt ie met een stalen gezicht.



Met enige trots laat hij zijn laatste werk zien, een sneeuwwit aapje dat slingert aan een liaan. De witte kleur is zo helder dat het bijna lijkt alsof het diertje licht geeft. "De verf waarmee ik het aapje geschilderd heb komt uit het Himalaya-gebergte. Vorig jaar heb ik daar een witte steen gevonden. Die heb ik aan een aantal Tibettaanse monniken gegeven. Zij hebben de steen voorzichtig verpulverd en er met een speciale runderlijm verf van gemaakt. De kwaliteit is zo goed dat het aapje nooit zal verkleuren".