ZONDAG 30 NOVEMBER 2003 | BEIJING
logo

uitzending
Dag 41 - Kunstenaar is een trendy beroep


“Kom maar naar binnen”. Liu Xiadong, een leraar aan de Chinese Instutute of Fine Arts laat ons het klaslokaal binnen. Daar staan vijf meisjes en een jongen achter grote schildersezels. Midden in het lokaal staat hun model. Het is een jonge jongen in een blauwe onderbroek. Hij houdt een bamboestok vast. Zes meisjes en een jongen moeten hem naschilderen. Terwijl we voorzichtig langs de schildersdoeken loop vraag ik aan de leraar wat hij zijn leerlingen in deze les precies wil bijbrengen. “Ik zit hier alleen in het lokaal”, zegt hij zonder ironie. “Er moet gewoon iemand bij de leerlingen blijven om te kijken of ze hun werk wel doen.”



In de Beijing Review, een wekelijks magazine over de hoofdstad, lazen we dat kunstacademies razend populair zijn onder de jongeren. “Onze school krijgt ook steeds meer leerlingen die toelatingsexamen willen doen”, zegt een van de meisjes wanneer we haar over het artikel vertellen. “Het is tegenwoordig heel trendy om kunstenaar te worden. Veel ouders zien hun kinderen liever naar een kunstacademie gaan dan naar een technische opleiding.. Ik begrijp dat wel, er is tegenwoordig veel geld te verdienen in de entertainment industrie. Wanneer ik klaar ben met mijn studie kan ik zo aan de slag als ontwerper of decorschilder.”



Wanneer we vragen welke andere lessen de leerlingen allemaal volgen kijken ze ons verbaasd aan. “We hebben elke dag alleen modelschilderen”, antwoordt ze. “Vier jaar lang?”, vragen we. “Ja, vier jaar lang”. “Maar hebben jullie dan geen vrije opdrachten?” “Nee. De school vindt het belangrijk dat je de techniek goed leert. Het is niet belangrijk om originieel of creatief te zijn. Als je wil kun je na schooltijd aan een eigen project werken. De meeste studenten zijn echter al druk genoeg met school, waardoor ze daar niet aan toe komen. Bovendien telt het niet mee in de beoordeling. Ik ben wel bezig met een eigen project. In mijn kunst wil ik graag kritiek leveren op de ontwikkelingen in China. Zo zijn er de laatste tijd veel schoonheidswedstrijden. Vrouwen worden neergezet als commercieel consumptie-artikel. Ik, als vrouwelijke schilder keur dat af. En daarom heb ik een serie mooie vrouwen in geforceerde poses geschilderd.”